Het Noord-Hollandpad door Noord-Hollandse ogen

De sportieve Noord-Hollandse Gerda Holla wandelt sinds februari van dit jaar iedere maand een etappe van het Noord-Hollandpad en deelt haar belevenissen in een column voor het Noord-Hollands Dagblad. Ze leerde ‘haar’ provincie met andere ogen te zien, dankzij het wandelen: `’Dicht bij huis is zoveel te doen en te ontdekken. Je komt op plekken waar je anders niet komt.”

Gerda is 50 jaar, woont in Oostwoud en heeft samen met haar man een bedrijf in etalagefiguren. Daarnaast schrijft ze als freelancer voor het Noord-Hollands Dagblad. Ze is sportief en houdt van bijzondere uitdagingen. Zo zwemt ze het hele jaar door in buitenwater, in de zomer lange afstanden en in de winter ijskoude kortere stukken. Ze zwom al eens een meer van 23 km over in Zweden en dichter bij huis zwom ze van Enkhuizen naar Urk.

IJskoud te water
Op 21 januari 2020 stapte Gerda 1600 meter van haar huis in haar badpak in het ijskoude water en zwom terug naar huis. De thermometer gaf slechts 4 graden Celsius aan. Omdat ze naast deze ijsmijl ook een hele triatlon deed, is ze nu de enige Nederlandse met de titel Iron Icewoman. Wereldwijd zijn er slechts zestien andere vrouwen die zich zo mogen noemen.

De start van etappe 1 bij de vuurtoren in de Cocksdorp

Wandelen is voor de Iron Icewoman een hele nieuwe sport. “Ik zeg wel eens gekscherend dat ik eindelijk iets normaals doe”, vertelt Gerda lachend. Ze ontdekte het Noord-Hollandpad via een vriendin die haar enthousiast maakte met verhalen dat het Noord-Hollandpad net Nederland in het klein is. “Wat mij vooral aansprak is dat het lekker dicht bij huis is. Je hoeft niet echt ver weg – ook dicht bij huis is veel te doen en te ontdekken, zeker op sportief gebied. En met wandelen kom ik op plekken waar ik zwemmend of fietsend niet kom.”

Onderweg maakt Gerda de mooiste foto's met haar camera

Verrassend anders 
Gerda en haar vriendin Marjo zijn inmiddels halverwege het pad. Iedere maand schrijft ze een column voor de krant. “Het is een leuke frequentie, het landschap en de seizoenen veranderen. We liepen bij Julianadorp toen de tulpen en hyacinten in bloei stonden, dat was prachtig.” Wat Gerda opvalt aan de route is dat het vaak over dijken gaat. Dat is soms saai. Maar ze ziet daar ook het positieve van in: “Je bent steeds midden in de natuur en loopt weinig over autowegen. De rust om je heen is fijn. Ik ken de omgeving goed en het is iedere keer verrassend anders omdat ik het nog nooit op die manier heb gezien.” Soms liggen de horecagelegenheden te ver van de route. “Als we heen en terug 5 km extra moeten afleggen, dan lopen we er niet voor om. Tijdens de laatste etappe zijn we gestopt bij de Irish Pub, die op de route ligt, en hebben daar heerlijk geluncht.”

Uitrusten en lunchen bij de Irish Pub in Oude Niedorp

Nog zoveel meer
Wat Gerda betreft komt er gewoon nog een Noord-Hollandpad bij, door andere delen van de provincie. Door mooie dorpjes op Wieringen bijvoorbeeld, of langs Oostwoud, waar ze zelf woont – en misschien iets minder over dijken. “Er is nog zoveel te zien, zoveel plezier te beleven in Noord-Holland en het is zo dichtbij!”

Tekst: Marjo Kuilman
Beeld: Gerda Holla

Een van de columns in het Noord-Hollands dagblad met Gerda's wandelavonturen